Δισκοκριτική: Vince Staples, Νάσος Αρώνης, Καλογεράκια, Common People

Το έβδομο άλμπουμ του Vince Staples ένας 100% πολιτικός δίσκος για τον ρατσισμό, την αποικιοκρατία, τις φυλετικές διακρίσεις, την κρατική βία κ.ά., το νέο άλμπουμ του Νάσου Αρώνη που περιλαμβάνει 9 τραγούδια σε μουσική – στίχους του ίδιου, το νοσταλγικό και ιδιαίτερης ευαισθησίας concept άλμπουμ των Μιχάλη και Παντελή Καλογεράκη «Γκόλφω» και το δισκογραφικό ντεμπούτο για τους Common People, την μπάντα από την Αθήνα που μετράει περίπου τέσσερα χρόνια ζωής.

VINCE STAPLES
CRY BABY
Section Eight Arthouse
★★★☆☆

Το έβδομο άλμπουμ του Vince Staples έχει κορυφαίο πολιτικό λόγο

O Vince Staples θεωρητικά, αλλά και κυριολεκτικά, είναι ράπερ. Και από τους καλούς μάλιστα, με έδρα την Καλιφόρνια. Εδώ όμως, στο έβδομο άλμπουμ του, το «Cry Baby», το πρώτο του παρακαλώ στη δική του δισκογραφική εταιρεία Section Eight Arthouse, αλλάζει (σχετικά) ύφος. Στην πραγματικότητα εμπλουτίζει τον ήχο του, κρατάει τις ρίμες, αλλά «χώνει» ένα γαμάτο και βαρβάτο μπάσο που τα ξετινάζει όλα. Ξεχάστε το hip hop στην κλασική του δομή και ελάτε να ακούσετε ένα ιδίωμα, όχι καινούργιο βέβαια αλλά πολύ σύγχρονο, με πλήρη μπάντα από πίσω και έναν ογκώδη ήχο με βάθος και εύρος. Εννοείται ότι σχεδόν σε όλες του τις στιγμές η μαύρη μουσική κουλτούρα διαχέεται μέσα στις συνθέσεις, από τα φανκ και τα μπλουζ έως την ντίσκο και τα old school hip hop. Εξαιρετικό!

Και είναι και ένας 100% πολιτικός δίσκος με τον Vince Staples να μιλάει για τον ρατσισμό, την αποικιοκρατία, τις φυλετικές διακρίσεις, την κρατική βία κ.ά. Στο «Only in America» για παράδειγμα λέει για τις φυλακίσεις στις ΗΠΑ που είναι πάρα πολλές σε σύγκριση με τον υπόλοιπο κόσμο – Φλωρίδης και Μητσοτάκης βέβαια βάζουν τα δυνατά τους να τους φτάσουμε. Στο βίντεο του πρώτου single του άλμπουμ, του «White Flag», βλέπουμε στην αρχή έναν άνθρωπο της Κου Κλουξ Κλαν να διακρίνεται πίσω από μια αμερικανική σημαία. Ο ίδιος ο Vince Staples πλησιάζει, παίρνει τη σημαία, τη βάζει στο πάτωμα και με μια βούρτσα με λευκό χρώμα τη βάφει όλη άσπρη (White Flag). Την κρεμάει ξανά και στο τέλος τη γαζώνει με ένα όπλο. Καταλάβατε;

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ

ΝΑΣΟΣ ΑΡΩΝΗΣ
ΣΤΟ ΔΑΣΟΣ
★★★☆☆

Το νέο άλμπουμ του Νάσου Αρώνη περιλαμβάνει 9 τραγούδια σε μουσική – στίχους του ίδιου, που ερμηνεύουν οι Γρηγόρης Κλιούμης, Σπύρος Γραμμένος, Μυρτώ Βασιλείου, Joanna Drigo, Μιχάλης Ατσάλης, Κατερίνα Γεωργακοπούλου και ο δημιουργός τους. Μια πολύ καλή δουλειά με κομμάτια άλλοτε απολογισμού και ενδοσκόπησης, άλλοτε εξωστρεφή και με το βλέμμα στο μέλλον -όλα εξαιρετικά ερμηνευμένα- που μουσικά κινούνται σε ρυθμούς blues, jazz, pop, rock. Ξεχωρίζουν τα «Αυτή τη χρονιά» (τραγούδι σχεδίων και υποσχέσεων για μια καινούργια αρχή), «Τι έχω να περιμένω» (δυναμικό rock – garage – punk κομμάτι), «Το μπαρ» (αισθαντικό jazzy κομμάτι με ιδιαίτερα εξομολογητική διάθεση), «Κι εγώ το ίδιο» (χαρούμενο, αισιόδοξο, αφήνει μια γλυκιά αίσθηση ηρεμίας) και το ομότιτλο (τραγούδι για την ελπίδα που ακόμα επιμένει).

ΔΩΡΑ ΣΕΛΛΑ

ΚΑΛΟΓΕΡΑΚΙΑ
ΓΚΟΛΦΩ
★★★☆☆

Το νοσταλγικό και ιδιαίτερης ευαισθησίας concept άλμπουμ των Μιχάλη και Παντελή Καλογεράκη μάς ταξιδεύει στο 1952, όταν η θεία τους Στεφανούλα Καλογεράκη -εξώφυλλο στον δίσκο, στον οποίο αφηγείται μέρος της παράστασης- με ομάδα ηθοποιών ανέβασαν την «Γκόλφω» του Σπυρίδωνος Περεσιάδη στις Αρχάνες. Ο Μιχάλης Καλογεράκης μελοποίησε έξοχα τρία αποσπάσματα από το έργο για το ανέβασμά του από τη θεατρική ομάδα του Πολιτιστικού Συλλόγου «Αναγέννησις» της Ακράτας, σε σκηνοθεσία Ελενας Καλαϊτζή – Ινγκριντ Κουτσουρέλη, στον εορτασμό των 100 χρόνων από την ίδρυσή του. Στο άλμπουμ συμμετέχουν οι Αργύρης Μπακιρτζής, Νεφέλη Φασούλη, Αλκηστις Ζιρώ, Χρήστος Κραγιόπουλος και μεγάλη χορωδία.

ΔΩΡΑ ΣΕΛΛΑ

COMMON PEOPLE
NEXT IN LINE
Self Release
★★★☆☆

Δισκογραφικό ντεμπούτο για την μπάντα από την Αθήνα που μετράει περίπου τέσσερα χρόνια ζωής. Ενα κλασικό rock σχήμα (φωνές, δύο κιθάρες, μπάσο, τύμπανα) που κινείται σε alternative rock φόρμες, ενώ έχει αρκετό groove, ατμόσφαιρα, αλλά και πιο progressive περάσματα. Οι Common People μιλούν για καθημερινούς ανθρώπους, εστιάζουν στις σχέσεις και την επικοινωνία, περνάνε την αγάπη τους για τη vintage αισθητική μέσα από σύγχρονη ματιά, βάζουν τις κιθάρες σε πρώτο πλάνο και με όπλο την καλή παραγωγή προσφέρουν ένα feelgood άλμπουμ.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΑΛΛΙΜΑΝΗΣ